Architektura i integracja AI · Microsoft 365
Rozszerzanie Microsoft 365 Copilot: jak i po co
Microsoft 365 Copilot zna e-maile, czaty i dokumenty w Microsoft 365. Wiele procesów opiera się jednak na systemach ERP i CRM, systemach zgłoszeniowych lub własnym oprogramowaniu. Agenci i konektory Copilot łączą Copilota z tymi danymi i procesami. Pokazujemy, która opcja sprawdza się w danej sytuacji.
Julia Rose
Najważniejsze w skrócie
- Copilota można rozszerzyć na trzy sposoby: agentami, akcjami wywołującymi systemy zewnętrzne oraz konektorami Microsoft 365 Copilot, które udostępniają dane firmowe.
- Agenci deklaratywni korzystają z orkiestratora i modeli Copilota. Agenci z własnym silnikiem (custom engine agents) mają własną orkiestrację i własne modele.
- Konektory Copilot, wcześniej Microsoft Graph connectors, udostępniają Copilotowi dane z systemów zewnętrznych, synchronizowane albo pobierane w czasie rzeczywistym przez MCP.
- Jest już ponad 100 gotowych konektorów, m.in. do Confluence, Salesforce i ServiceNow.
Po co rozszerzać Copilota?
Microsoft 365 Copilot pracuje na treściach, do których użytkownik ma dostęp w Microsoft 365: e-mailach, czatach, spotkaniach i dokumentach w SharePoint i OneDrive. W codziennej pracy ważne informacje znajdują się jednak także gdzie indziej: w ERP, CRM, bazach wiedzy czy systemach zgłoszeniowych. Wiele zadań kończy się też kolejnym krokiem w systemie dziedzinowym.
Rozszerzenia wypełniają tę lukę. Copilot może wtedy odpowiadać na pytania o zamówienia, zgłoszenia czy dane produktów i uruchamiać akcje, na przykład aktualizować rekord.
Trzy sposoby na rozszerzenie Copilota
| Opcja | Co daje |
|---|---|
| Konektory Copilot | Udostępniają Copilotowi dane z systemów zewnętrznych, dzięki czemu użytkownicy mogą je przeszukiwać i z nimi pracować. |
| Agenci deklaratywni | Konfigurują Copilota pod konkretny scenariusz za pomocą własnych instrukcji, wiedzy i akcji, korzystając z orkiestratora i modeli Copilota. |
| Agenci z własnym silnikiem | Własna orkiestracja i własne modele do złożonych procesów; działają w Microsoft 365, a w razie potrzeby także poza nim. |
Źródło: Microsoft Learn, rozszerzanie Microsoft 365 Copilot
Podłączenie danych firmowych: konektory Copilot
Konektory Microsoft 365 Copilot, wcześniej nazywane Microsoft Graph connectors, występują w dwóch wariantach:
- Konektory synchronizowane importują treści do Microsoft Graph i indeksują je semantycznie. Sprawdzają się przy bazach wiedzy, repozytoriach dokumentów i aplikacjach biznesowych.
- Konektory federacyjne pobierają treści w chwili zapytania przez Model Context Protocol (MCP), bez zapisywania ich w Microsoft Graph. Sprawdzają się przy danych, które często się zmieniają, i przy treściach, które muszą pozostać w systemie źródłowym.
Dla wielu popularnych systemów istnieją gotowe konektory, według Microsoftu ponad 100, m.in. do Confluence, Salesforce i ServiceNow. Dla własnych systemów konektor synchronizowany buduje się w trzech krokach: utworzenie połączenia, zdefiniowanie schematu, import treści. Aby Copilot dobrze wykorzystywał te dane, liczą się opisowe tytuły, rzeczowe i rozbudowane teksty oraz uprawnienia dostępu przypisane do każdego elementu.
Źródło: Microsoft Learn, przegląd konektorów Microsoft 365 Copilot
Automatyzacja zadań: agenci
Dzięki agentom Copilot zyskuje wiedzę i akcje dla konkretnego obszaru, na przykład helpdesku IT lub sprawdzania statusu zamówień.
- Agenci deklaratywni składają się z własnych instrukcji, własnej wiedzy (SharePoint, OneDrive, Teams, konektory Copilot) oraz akcji, które wywołują systemy zewnętrzne przez API. Działają na infrastrukturze Copilota, nie wymagają osobnego hostingu i można je zbudować w narzędziach low-code lub za pomocą Microsoft 365 Agents Toolkit.
- Agenci z własnym silnikiem (custom engine agents) to asystenci budowani w całości na miarę, z własną orkiestracją i dowolnie wybranymi modelami. Sprawdzają się przy złożonych regułach biznesowych, kilku połączonych systemach, procesach uruchamianych proaktywnie lub pracy poza Microsoft 365. Wymagają własnego hostingu, na przykład w Azure, a za bezpieczeństwo i compliance odpowiadasz Ty. Buduje się je w Copilot Studio lub w kodzie, na przykład z użyciem Semantic Kernel lub LangChain.
Źródło: Microsoft Learn, agenci dla Microsoft 365 Copilot
Która opcja pasuje?
- Czy Copilotowi brakuje tylko danych? Wtedy często wystarczy konektor Copilot, gotowy lub zbudowany na miarę.
- Czy Copilot ma obsługiwać jeden scenariusz ze stałymi instrukcjami i kilkoma akcjami? Wtedy dobrym wyborem jest agent deklaratywny.
- Czy proces wymaga własnych reguł, kilku systemów, własnych modeli albo ma się uruchamiać bez polecenia użytkownika? Wtedy właściwą drogą jest agent z własnym silnikiem.
Niezależnie od wybranej opcji, zanim uruchomisz pierwsze rozszerzenie, sprawdź uprawnienia, miejsce przechowywania danych oraz koszty licencji i hostingu.
Pierwszy krok: przygotowanie zespołów
Rozszerzenia opłacają się dopiero wtedy, gdy pracownicy swobodnie korzystają z Copilota na co dzień. Dlatego wiele firm zaczyna od warsztatu.
Z praktyki: GS1 Polska i firma z branży nieruchomości
W GS1 Polska razem z Apollogic wprowadziliśmy pracowników z kilku działów w pracę z Microsoft 365 Copilot w Wordzie, Excelu, Teams i Outlooku, na przykładzie ich własnych zadań. W firmie z branży nieruchomości zespoły z działów marketingu, prawnego, technicznego i operacyjnego podczas całodniowego warsztatu zbudowały własnych asystentów GPT, którzy pomagają usuwać wąskie gardła w ich pracy.
Zobacz projekt GS1 Polska · Zobacz projekt z branży nieruchomości
Jak zintegrować AI także z SAP, Microsoft 365 i Jirą, opisujemy w artykule Model rzadko jest problemem.
Chcesz połączyć Copilota ze swoimi systemami?
Razem z Tobą ustalamy, czy lepiej sprawdzi się konektor, agent czy rozwiązanie szyte na miarę, i jak Twoje zespoły będą korzystać z Copilota na co dzień.
Zapytaj o analizę procesuNajczęściej zadawane pytania
Za pomocą konektorów Microsoft 365 Copilot, które udostępniają dane z systemów zewnętrznych, oraz za pomocą agentów. Agenci deklaratywni mają własne instrukcje, wiedzę i akcje, a agenci z własnym silnikiem (custom engine agents) własną orkiestrację i własne modele.
Wcześniej nazywały się Microsoft Graph connectors. Udostępniają Copilotowi dane z systemów zewnętrznych, synchronizowane do Microsoft Graph albo pobierane w czasie rzeczywistym przez Model Context Protocol, bez zapisywania danych.
Agenci deklaratywni korzystają z orkiestratora i modeli Copilota i nie wymagają osobnego hostingu. Agenci z własnym silnikiem mają własną orkiestrację i własne modele, wymagają własnego hostingu i sprawdzają się przy złożonych procesach.
W narzędziach low-code, takich jak Copilot Studio, lub w kodzie, na przykład z użyciem Microsoft 365 Agents Toolkit w Visual Studio lub Visual Studio Code.
Julia jest w theBlue.ai od 2019 roku i od początku istnienia firmy obserwuje z bliska, jak powstają aplikacje AI dla przedsiębiorstw. Jako Marketing Lead ściśle współpracuje z zespołami inżynierów i doradców, a złożone tematy techniczne przekłada na język zrozumiały dla osób decyzyjnych.
W swoich artykułach pisze o praktycznych doświadczeniach z projektów enterprise AI oraz o wyzwaniach i szansach, jakie AI daje firmom.